ES
EU
ASPANIF
Eskanerrek, eredu birtualek eta 3Dn inprimatutako piezek arrailduraren hezur-ebakuntzak planifikatzen laguntzen dute. Ikerketen arabera zer zehaztasun duten eta zergatik ez dakigun oraindik ohiko plangintza baino hobeak diren.
Eskanerrak, eredu birtualak, 3Dn inprimatutako piezak… Teknologia digitala dagoeneko erabiltzen da ezpain-ahosabaiko arrailduraren kirurgian, batez ere hezurreko ebakuntza konplexuetan. Modu errazean azalduko dizuegu zer den, zertarako balio duen eta zer dioten ikerketek. Kirurgia-taldeen tresna bat da, ez eskatu behar den tratamendu berri bat.
Zer da plangintza birtuala?
Pertsonaren aurpegiaren eskaner (OTA) batetik abiatzen da. Horrekin, zirujauak eredu birtual bat sortzen du ordenagailuan, eta ebakuntza entsea dezake ebakuntza-gelara sartu aurretik: non ebaki, hezurra zenbat mugitu eta nola geratuko den. 2025eko berrikuspen batek (Current Oral Health Reports) laburbiltzen du 3D teknologiak —plangintza birtuala, eredu anatomikoen inprimaketa— tratamenduaren plangintza eta ebaluazioa aldatzen ari direla; egileen ustez, zehaztasuna eta arreta pertsonalizatua hobetzen dituzte.
Zer kirurgiatan erabiltzen da?
Batez ere hezurreko kirurgietan, hala nola arraildura duten pertsona batzuek hazten amaitzean behar duten goiko masailezurraren aurrerapenean, edo oiko hezur-txertoan. Arrailduraren 3Dn inprimatutako ereduak, gainera, ebakuntza prestatzeko erabiltzen dira, baita zirujauak trebatzeko eta kasua pazienteei azaltzeko ere.
Zehatza al da?
2026an metaanalisia duen berrikuspen bat argitaratu da (Oral and Maxillofacial Surgery), arrailduran masailezurraren aurrerapena planifikatzeko plangintza birtualari buruzko 12 ikerketa bildu dituena. Emaitza:
- Planifikatutakoaren eta lortutakoaren arteko aldeak 0,05 eta 2,75 milimetro artekoak izan ziren eta, kasu gehienetan, 4 gradutik beherakoak angeluan. Egileek klinikoki onargarritzat jotzen dute.
- Atzerakada (hezurra pixka bat atzera itzultzea) 1 eta 2 milimetro artekoa izan zen hura neurtu zuten ikerketetan.
Ohiko plangintza baino hobea al da?
Oraindik ez da frogatu. Egileek berek adierazten dute ebidentziaren kalitatea baxua edo oso baxua dela eta ez dagoela konparazio-ikerketa nahikorik esateko ohiko plangintzak baino emaitza hobeak ematen dituela. Haien ondorioa da osagarri itxaropentsua dela, ez frogatutako estandar bat.
Teknologiak zirujauari laguntzen dio xehetasun handiagoz planifikatzen; taldearen esperientzia da oraindik gehien kontatzen duena.
Eta zer esan nahi du honek familientzat?
Zuen seme-alabari aurpegiko hezurra ebakiko badiote, baliteke taldeak 3D plangintza erabiltzea eta ordenagailuan edo inprimatutako eredu batekin erakustea. Normala da galdetzea ebakuntza nola planifikatuko den, zer lortu nahi den eta zer aukera dauden. Zentro batek teknologia hau ez erabiltzeak ez du esan nahi okerrago lan egiten duenik. Eta ereduak ezagutu nahi badituzue, eskatu taldeari erakusteko: asko argitzen du normalean.
Iturriak
- [Erdiansyah AM, Ariestiana YY, Tajrin A. Accuracy and stability of virtual surgical planning for maxillary advancement in patients with cleft lip and palate: a systematic review and meta-analysis. Oral Maxillofac Surg 2026; 30: 124 (ingelesez)](https://link.springer.com/article/10.1007/s10006-026-01608-7)
- Alkrayem AL, et al. An Integrated Perspective on Managing Cleft Lip and Palate: Innovations and Prospective Developments. Curr Oral Health Rep 2025; 12: 26 (ingelesez)
ASPANIF
